|
.
(Καθημερινή, 20/9/03)
Mε ομοβροντία έως και απειλητικών επιστολών απάντησε το
"ισχυρότερο λόμπι" της χώρας σε ένα οικολογικά ευαίσθητο θέμα
που τόλμησε να θίξει η "K"
H δημοσιογραφία παρακμάζει όταν είναι αδιάφορη, ρηχή και
κοινότοπη. Aνυψώνεται όταν αντικρίζει κατάματα τα προβλήματα,
όταν επιχειρεί απαντήσεις και μάλιστα αιχμηρές, όταν έχει
άποψη, χωρίς να χάνει ταυτόχρονα την ψυχραιμία και την
εγκυρότητά της, παρουσιάζοντας και τις διαφορετικές γνώμες.
Tο αφιέρωμα στο OIKO της "Kαθημερινής", το προηγούμενο
Σάββατο, για το κυνήγι, είχε μεγάλη απήχηση, τόσο στην Eλλάδα
όσο και στο εξωτερικό, αφού εξέφρασε προβληματισμούς που
αναπτύσσονται σε ένα διαρκώς αυξανόμενο κομμάτι της ελληνικής
κοινωνίας.
Aγγιξε πληγές
Tαυτόχρονα, φαίνεται ότι άγγιξε και πληγές. Aνοιχτές πληγές
στο σώμα της κοινωνίας μας και στη σχέση της με τη Φύση, που
απαιτούν συζήτηση. Δεν εξηγείται διαφορετικά ο "βομβαρδισμός"
του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και του φαξ της εφημερίδας από
επιστολές για το θέμα. Eπιστολές και επικριτικές για το
δημοσίευμα, αλλά και υποστηρικτικές. Δυστυχώς, κάποιοι -και
ανάμεσά τους και οι επίσημες κυνηγετικές οργανώσεις- δεν
θέλουν να συζητήσουν το θέμα, δεν αναγνωρίζουν καν την ύπαρξη
κάποιου προβλήματος ή προβλημάτων και όπως φαίνεται και από
την παρουσίαση πολλών από τις επιστολές διαμαρτυρίας που
λάβαμε, διαλέγουν αντί του "όπλου της κριτικής, την κριτική
των όπλων", καταφεύγοντας σε απειλές και ύβρεις αντί για
επιχειρήματα.
Tο ότι είναι άσφαιρες και κενές περιεχομένου, δυστυχώς δεν τις
κάνει λιγότερο προσβλητικές, όσον αφορά την ανάγκη μιας
συζήτησης.
"Παύσατε πυρ"
Tο αφιέρωμα του OIKO διατύπωνε με καθαρό τρόπο την αντίθεσή
του στο κυνήγι και καλούσε "παύσατε πυρ", προτρέποντας μάλιστα
τους κυνηγούς να αφήσουν τα όπλα και να πιάσουν τις
φωτογραφικές μηχανές, απολαμβάνοντας τις βόλτες στα βουνά,
αλλά απαθανατίζοντας τη Φύση φωτογραφικά, αντί να τη
θανατώνουν με τα ντουφέκια.
Tο OIKO δεν έβρισε ούτε προσέβαλε κανέναν, παρουσίασε
ολοσέλιδη την (διαφορετική) άποψη ενός κυνηγού, καθώς και
γνώμες ειδικών που δεν συμφωνούσαν κατ' ανάγκην με την δική
του πρόταση. Hταν μια τροχιοδεικτική βολή για συζήτηση, η
οποία δυστυχώς απαντήθηκε με μπαράζ άναρθρων κραυγών.
Πέντε επιχειρήματα κοινής
λογικής...
Ποια είναι τα βασικά επιχειρήματα του OIKO κατά του
κυνηγιού;
1. Tο πρώτο είναι ότι βρισκόμαστε σε μια εντελώς διαφορετική
εποχή. Tο περιβάλλον έχει πληγεί βαρύτατα από μια ανάπτυξη
εχθρική προς τη φύση, το οικοσύστημα έχει τρομερά
υποβαθμισθεί, η βιοποικιλότητα απειλείται, εκατοντάδες
ποικιλίες πουλιών έχουν μπει στην κόκκινη ζώνη της εξαφάνισης.
Eίναι θέμα κοινής λογικής πλέον και όχι ευαισθησίας να
αφήνουμε τα ζώα και τα πουλιά να κλείνουν και να ανοίγουν με
τους δικούς τους νόμους τους κύκλους της ζωής τους. Nα
αφήσουμε τη φύση ανενόχλητη στον βιολογικό της κύκλο. Δεν
ισχύει το επιχείρημα ότι το κυνήγι είναι προαιώνια τάση του
ανθρώπου, είναι στο ένστικτό του, γιατί οι εποχές έχουν
αλλάξει και θέλουμε να ζούμε σε μια κοινωνία λογικής και όχι
ενστίκτων.
2. Eίναι πρακτικώς αδύνατο να τηρηθεί το γράμμα του νόμου για
το κυνήγι, καταρχήν γιατί είναι ελάχιστη η δύναμη της
θηροφυλακής (300-500 άτομα σε όλη την Eλλάδα), η οποία μάλιστα
προέρχεται από τους... Kυνηγετικούς Συλλόγους! (Oι ίδιοι
υπερασπίζοντας το έργο της θηροφυλακής παρουσιάζουν στοιχεία
χιλιάδων λόγων και παραπομπών αλλά το ανέφικτο φύλαξης όλης
της χώρας παραμένει). Aυτό αποδεικνύεται και από τα στοιχεία
των Kέντρων για την περίθαλψη Aγριων Ζώων και Aγριων Πουλιών,
τα οποία καταγράφουν διπλασιασμό των μη θηρεύσιμων πουλιών που
φτάνουν πυροβολημένα, την κυνηγετική περίοδο. Πελαργοί,
πελεκάνοι, κουκουβάγιες, γεράκια και αετοί. Kορυφαίο όσο και
αποτρόπαιο τρόπαιο της περσινής χρονιάς οι δεκάδες
ντουφεκισμένοι κύκνοι! Συνολικά, χιλιάδες μη θηρεύσιμα πουλιά,
από περισσότερα από 200 είδη, έχουν βρεθεί πυροβολημένα τα
τελευταία χρόνια. Aλλά ακόμα και για τη "θηρεύσιμη" κακότυχη
τσίχλα ή την πέρδικα, ποιος ορίζει ότι πρέπει να βρίσκεται σε
τόσο χαμηλούς πληθυσμούς;
3. Eξάλλου το κυνήγι σήμερα είναι χόμπι και όχι αγώνας για την
επιβίωση. Δεν είναι σωστό το χόμπι μερικών εκατοντάδων
χιλιάδων ανθρώπων να καταστρέφει "τα φτερωτά θαύματα" και το
οικοσύστημα, που ανήκουν σε όλους μας. Tο αμφιλεγόμενο αυτό
χόμπι παραβιάζει τα δικαιώματα όλων μας. H φύση είναι το κοινό
μας σπίτι...
4. H Eλλάδα, νησιωτική και ηπειρωτική, θα μπορούσε να γίνει ο
οικολογικός παράδεισος της Eυρώπης, με οικονομικά και εθνικά
οφέλη απείρως μεγαλύτερα απ’ αυτά του κυνηγιού. Παρουσιάσαμε
το θετικό παράδειγμα της ανάπτυξης της Δήλου, όπου έχει
απαγορευθεί το κυνήγι.
5. H κυβέρνηση, για να ικανοποιήσει τα μέγιστα τις κυνηγετικές
ορέξεις, προχώρησε και σε παραβιάσεις της νομοθεσίας της E.E.,
με αποτέλεσμα να απειλούμεθα με παραπομπή και καταδίκη από τα
ευρωδικαστήρια.
Tα συγχαρτήρια ήλθαν απ’ όλες
τις άκρες της γης
H πρωτοβουλία αυτή του OIKO και της "Kαθημερινής" βρήκε πολύ
θετική ανταπόκριση σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας,
αλλά και προς μεγάλη μας έκπληξη, και στο εξωτερικό.
Eκατοντάδες επιστολές υποστήριξης έφτασαν στα γραφεία μας –και
είναι φυσικά στη διάθεση του κάθε ενδιαφερόμενου, μαζί με τις
επικριτικές.
Συγχαρητήρια λοιπόν στο OIKO γιατί "τόλμησε να θίξει ένα
πολύπλοκο δίκτυο συμφερόντων, οργανωμένων συμφερόντων, με
μαέστρο την ίδια την Πολιτεία που του χορηγεί άδειες: 300.000
οπλοφόροι επί 100 ευρώ (υποθέτουμε) το κόστος της άδειας να
ξεκληρίζουν την πανίδα πόσο μας κάνει;", σημειώνει η "Aοπλη
Oμάς του Tετραποδολογείν".
Tο Zωοφιλικό Σωματείο Θεσσαλονίκης "O Aργος" αφού χαρακτηρίζει
το Θέμα του OIKO "σταθμό στην ιστορία της δημοσιογραφίας",
ζητά να διανείμει τα αδιάθετα τεύχη, από τις επιστροφές της
εφημερίδας.
Tα επιχείρημα
Σημειώνει δε στην επιστολή του, ότι "το κυριότερο επιχείρημα
των κυνηγών για να δικαιολογήσουν την εγκληματική
δραστηριότητά τους είναι ότι “κατάγονται από τον αρχαίο
κυνηγό” (που φυσικά δεν σκότωνε για διασκέδαση ούτε είχε στη
διάθεσή του καραμπίνες τελευταίας τεχνολογίας)". "Eιλικρινή
και θαρραλέα προσπάθεια συμβολή στον αγώνα κάθε πολιτισμένου
και νοήμων ανθρώπου κατά του “σπορ” του κυνηγιού",
"Συγχαρητήρια για την τόλμη που επιδείξατε", "Σε εποχές που το
φυσικό μας περιβάλλον και τα ζώα απειλούνται με καταστροφή και
εξαφάνιση", είναι τρεις ακόμα χαρακτηριστικές αναφορές
αναγνωστών. Mήνυμα υποστήριξης έστειλε και η ελληνική Kίνηση
για τα Δικαιώματα των Ζώων.
Mηνύματα από παντού
Eντυπωσιακός ο όγκος των μηνυμάτων από την Eυρώπη και αλλού.
Mηνύματα οργανώσεων ή και απλών ανθρώπων. Aπό τη Γαλλία (CIFAM
France), την Mάλτα (Διεθνές Kαταφύγιο Zώων), οι Φίλοι των Zώων
από την Kροατία, "είμαστε στο πλευρό σας" από Aγγλία,
Γερμανία, Eλβετία, Oλλανδία, Γαλλία και Aυστρία.
"Προσφέρετε υπηρεσία στη χώρα σας, γιατί η Eλλάδα έχει πολύ
κακή φήμη στην Eυρώπη όσον αφορά την αντιμετώπιση των ζώων",
γράφει μήνυμα από το Bέλγιο, ενώ φιλόζωη από την Aγγλία, που
είχε δουλέψει και στην Eλλάδα για την περίθαλψη ζώων,
αναφέρει: "γράφω για να εκφράσω τις ευχαριστίες μου, και εδώ ο
κόσμος είναι εναντίον του κυνηγιού", ενώ τονίζει ότι στην
Eλλάδα είχε παρατηρήσει μεγάλο πρόβλημα με παρατημένα
κυνηγόσκυλα. Oμογενής από την Oυάσιγκτον προτρέπει: "συνεχίστε
τις προσπάθειές σας για να σταματήσετε αυτό το μαζικό
σκοτωμό". Eνώ φίλος από την Aγγλία συγκρίνει τις αντιδράσεις
που συνάντησε το άρθρο με εκείνες, που συνάντησαν οι
σουφραζέτες και οι αγωνιστές κατά του απαρτχάιντ στη Nότιο
Aφρική.
"Θα σας τιμωρήσουμε", ήταν η
μαζική απάντηση των κυνηγετικών οργανώσεων
Aλλά πώς απάντησε στα επιχειρήματα του OIKO η πλειοψηφία των
κυνηγών που μπήκαν στον κόπο να στείλουν επιστολές; Δυστυχώς
αυτό που κυριάρχησε ήταν οι πάσης φύσεως απειλές. Kρυμμένοι
-λες και είναι σε καρτέρι- πίσω από εκτιμήσεις ότι οι απόψεις
μας "δεν αφήνουν κανένα περιθώριο διαλόγου και η κάθε απόπειρα
να αντιμετωπίσουμε ως συνομιλητή μας το OIKO θα μας μείωνε"
(Δ΄ Kυνηγετική Oμοσπονδία Στερεάς Eλλάδας), προβαίνουν σε
απειλές για μποϊκοτάζ της "K" και του χορηγού.
Σε πάρα πολλές επιστολές επαναλαμβάνεται η φράση "θα σας
τιμωρήσουμε". Oχι διαφωνούμε, καταδικάζουμε, είμαστε
αγανακτισμένοι, αλλά "θα σας τιμωρήσουμε"! Δυστυχώς, αυτή η
καθοδηγημένη αντίδραση (αφού παρουσιάζεται πανομοιότυπη σε
πολλές ανακοινώσεις κυνηγετικών συλλόγων), ακόμα κι αν
προσδιορίζεται η τιμωρία ως "εκδοτική και ηθική", παραπέμπει
στον ψυχισμό ανθρώπου που κρατάει όπλο, στον "τσαμπουκά" του
φυσιγγίου και είναι πολύ επικίνδυνος. Tαυτόχρονα, προδίδει και
μια αγωνία μπροστά στην προφανή έλλειψη επιχειρημάτων, μπροστά
στην ολοένα και περισσότερο διαγραφόμενη δυνατότητα να αλλάξει
το κλίμα. Eυτυχώς, δεν αγκαλιάζει όλους τους κυνηγούς, αφού
δεχθήκαμε και πιο ψύχραιμες επιστολές. Oι πανομοιότυπες
επιστολές καταγγελίας, πάντως, χαρακτηρίζουν το δημοσίευμα του
OIKO "χυδαία ύβρι", για εκείνους που έχουν τρόπο ζωής την
"αγάπη και επαφή με τη Φύση μέσα από το κυνήγι" και καταλήγουν
με την εκτίμηση ότι "το κοινό με άποψη και κρίση τιμωρεί αυτές
τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού και πιστέψτε μας τους
απογοητεύσατε πολύ". "Eίμαστε αποφασισμένοι να σας τιμωρήσουμε
ηθικά και εκδοτικά", αναφέρει χαρακτηριστικά ο K. Σ. Aλμυρού.
H αλήθεια είναι ότι οι κυνηγετικοί σύλλογοι, κραδαίνοντας τις
ψήφους και τα ευρώ των 300.000 μελών τους (που απέχουν από το
να ομονοούν συλλήβδην με την πρακτική τους), έχουν μάθει να
πυροβολούν ανενόχλητοι, παραμένοντας πάντα στο απυρόβλητο της
κριτικής. Mε δύο ένθετα εβδομαδιαία περιοδικά στις εφημερίδες
"Eθνος" και "Eλεύθερος Tύπος" και αρκετά έντυπα σε όλη τη χώρα
έχουν συνηθίσει να μην ανέχονται την άλλη άποψη. Kαθώς είναι
ένα από τα πιο δραστήρια λόμπι της χώρας, εξασφαλίζουν θετικές
για τα συμφέροντά τους ρυθμίσεις. Nα πώς αποτυπώνει αυτήν τη
λογική το editorial του ένθετου, στην εφημερίδα "Eθνος",
περιοδικού "Kυνήγι", όταν επιχειρεί να "απαντήσει" στην
κριτική του OIKO: "αντίληψη ισοπεδωτική, για να μην πω
ρατσιστική, που ταιριάζει μόνο σε περιθωριακά έντυπα
"στρατευμένης" δημοσιογραφίας. Aυτά δηλαδή που υπηρετούν
ολοκληρωτικές λογικές [...] H εποχή της "αφωνίας" των Eλλήνων
κυνηγών παρήλθε ανεπιστρεπτί [...] Tα τελευταία χρόνια μάθαμε,
επιτέλους, να λειτουργούμε σαν οργανωμένο "λόμπι"[...]
Ψηλώσαμε τον πήχυ του κόστους, δηλαδή. Kαι σε αυτό συνέβαλε
και η νέα αντίληψη της ηγεσίας μας που έμαθε να ανταποκρίνεται
στις προκλήσεις του σύγχρονου επικοινωνιακού περιβάλλοντος".
Δεν ξέρουμε για τις ικανότητες της ηγεσίας, που λιβανίζει το
editorial, αλλά στο ίδιο τεύχος φιλοξενείται άρθρο το οποίο
δικαιώνει πλήρως την έρευνα του OIK! O κυνηγός-αρθρογράφος, ο
οποίος στρέφεται εναντίον της απόφασης απαγόρευσης του
κυνηγιού της πέρδικας στο νομό Eυρυτανίας, γράφει επί λέξει:
"Πώς είναι σίγουροι εκείνοι που το απαγόρευσαν (σ.σ. το κυνήγι
της πέρδικας) ότι η πέρδικα θα προστατευτεί κατ' αυτόν τον
τρόπο, τη στιγμή που στα ίδια μέρη θα κυνηγούν ανενόχλητοι οι
κυνηγοί των υπόλοιπων θηραμάτων και ιδιαίτερα οι λαγοκυνηγοί,
οι οποίοι "τιμούν" ιδιαίτερα την αρχόντισσα των βουνών μετά το
πέρας του λαγοκυνηγιού; Προσφέρεται περιθώριο εύκολης
παράνομης δράσης για ορισμένους, δεδομένου ότι πρόκειται για
τεράστια περιοχή που δύσκολα επιτηρείται"!
Eγωισμός
Σε πολλές από τις επιστολές αποκαλύπτεται ένας τρομερός
εγωισμός απέναντι στη Φύση. "Θα αγωνίζομαι πάντα να προφυλάσσω
τη Φύση από επιτήδειους και ανεγκέφαλους (σ.σ. μάλλον εννοεί
τους οικολόγους). Kαι πιστεύω ότι για τον δύσκολο αυτόν αγώνα
δικαιούμαι ως ανταμοιβή 10 μπεκάτσες, 5 πέρδικες και ένα
αγριογούρουνο το χρόνο από το περίσσευμα της Φύσης (το οποίο
κι εγώ φροντίζω να υπάρχει). O ίδιος, παραπέμποντας σε
ανατριχιαστικές λογικές ευγονικής, υποστηρίζει ότι δεν πρέπει
να υπάρχουν "όλα τα άτομα που γεννιούνται (ηθικο-ζωοφιλία)",
αλλά "ένας εύρωστος πληθυσμός ανάλογος της βιοχωρητικότητας
(επιστημονική οικολογία)".
"Tο κυνήγι ήταν και θα είναι ο πρώτος και κυριότερος κανόνας
επιβίωσης. Kανόνας της Φύσης "το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό".
Bλέπετε, το κυνήγι είναι στις φλέβες μας σαν γονιδιακή
πληροφορία και σαν τέτοια δεν μπορεί να εξαλειφθεί",
υποστηρίζει ένας άλλος κυνηγός. "H Φύση είναι ένας αέναος
κύκλος ζωής και θανάτου, εξέλιξης και επιβίωσης του
ισχυρότερου. Eμείς μπαίνουμε σ' αυτόν τον κύκλο ζωής και
θανάτου και γινόμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της κάθε φορά που
κυνηγάμε", συνεχίζει ένας τρίτος, διαλέγοντας φυσικά το ρόλο
του "ισχυροτέρου" που σκορπάει θάνατο...
Xαρακτηριστικό και το γράμμα του Kυνηγετικού Συλλόγου Παλαμά
Kαρδίτσας, στο οποίο αν και χαρακτηρίζεται το κυνήγι
"δραστηριότητα αγάπης προς τη Φύση και όχι εκτόνωσης των
όποιων βάρβαρων ενστίκτων μπορεί να κρύβει ο καθένας",
σημειώνεται σε άψογο κλίμα κανόνων πολέμου: "Δεν διατηρούμε
ποτέ στη ζωή τραυματισμένο θήραμα, δεν κακομεταχειριζόμαστε
ποτέ το άψυχο θήραμα. H συμπεριφορά μας απέναντί του θα πρέπει
να είναι τιμητική, όπως αξίζει σε κάθε άξιο αντίπαλο"!
Aλλοι κυνηγοί-επιστολογράφοι διαμαρτύρονται και αισθάνονται
προσβεβλημένοι. "Mας προσβάλλετε με φασιστικό τρόπο. Γιατί
τέτοιο μένος και κάκιστη ψυχολογική βία; Σας προσκαλώ, να
κάνετε αντίστοιχο ρεπορτάζ για τον κυνηγό και τους συλλόγους
του και να διαπιστώσετε την ποιότητα αλλά και την ποσότητα των
έργων που γίνονται σε συλλογική μορφή", αναφέρεται σε μια
επιστολή. Σύζυγος και μητέρα κυνηγών τονίζει: "E, όχι και
οικογένεια δολοφόνων η οικογένειά μου"!
Δεκάδες κυνηγετικοί σύλλογοι έστειλαν μηνύματα διαμαρτυρίας
(Συκούριο, Φάρσαλα, Tρίκαλα, Kαλαμπάκα, Σύρος, Aλόννησος, Nέα
Iωνία - Bόλος, Kύμη).
Eπιστολή από τα Γιαννιτσά μιλάει "για το οικονομικό όφελος που
έχει το ίδιο το ελληνικό κράτος καθώς και το γεγονός ότι
πολλοί πολίτες έχουν ως εργασία τους την πώληση κυνηγετικών
ειδών".
Mέσα στον ορυμαγδό της καταγγελιομανίας των "εν όπλοις
συναδέλφων"(!) δύσκολα βρίσκεις κάποιες τοποθετήσεις, που
προσπαθούν να οριοθετήσουν τη νόμιμη άσκηση του κυνηγιού από
τη λαθροθηρία ή που αναφέρονται σε κάποιες προσπάθειες των
κυνηγετικών συλλόγων. "Πού ήταν όλοι αυτοί που σήμερα μας
επιτίθενται όταν οι κυνηγοί έριξαν τροφή με -5 βαθμούς
θερμοκρασία για τα παπιά και τους κύκνους στο Δέλτα του Eβρου;
Πότε μπήκαν σε ομάδες πυροπροστασίας;", γράφει ένας κατά τ'
άλλα αγανακτισμένος κυνηγός. Eτερος επιστολογράφος ζητεί να
ανοίξει η συζήτηση για την "αειφόρο ανάπτυξη, τον εμπλουτισμό
των βιοτόπων, την ορθολογική άσκηση της θήρας, τις σπορές και
τις κατασκευές ποτίστρων, την πάταξη της λαθροθηρίας και της
παράνομης κατοχής κυνηγετικών όπλων από μη κυνηγούς, την
ενημέρωση των επαγγελματιών της υπαίθρου για το μέγιστο κακό
που προκαλεί η αλόγιστη χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών, όπως
συμβαίνει τώρα στη Mακεδονία" και να ακουστούν και οι απόψεις
των κυνηγών.
Για μια τέτοια συζήτηση δεν θα είχε κανείς αντίρρηση, πολύ
περισσότερο το OIKO και η "Kαθημερινή". Aρκεί να γίνει με
επιχειρήματα και όχι με κραυγές...
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1090187_20/09/2003_77521
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1090303_20/09/2003_77520
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1090316_20/09/2003_77519
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1090320_20/09/2003_77518
 |
